کاهش اعتماد سرمایهگذاران به گزارش شرکتها
از زمان وقوع بحران مالی جهانی سرمایهگذاران اطمینان کمتری به گزارشهای مالی دارند؛ بدین ترتیب که دوسوم آنها میگویند که نسبت به اطلاعات ارائهشده از سوی شرکتها با تردید نگاه میکنند.
تقریباً دوسوم از 300 نفر سرمایهگذار شرکتکننده در نظرسنجی جدید انجمن حسابداران رسمی خبره با عنوان «شناخت سرمایهگذاران: مسیرهایی برای گزارشگری شرکتی» به این انجمن گفتهاند که مدیران بر اعداد مالی که گزارش میکنند اختیارات بسیاری دارند و عده درخورتوجهی از سرمایهگذاران میگویند که ارزش بیشتری برای اطلاعات بهدستآمده از خارج شرکت (مانند خبرها و رسانههای اجتماعی) در مقایسه با گزاشهای مالی شرکت قائل هستند و بهطور نگرانکنندهای 45 درصد از آنها از گزارشهای مالی استفاده نمیکنند.
دوگانگی روشنی در سیاستگذاران در خصوص گزارشگری مالی میاندورهای (فصلی) وجود دارد. 75 درصد از سرمایهگذاران در قالب تصمیمهای سرمایهگذاری شخصی خود این روش را مفید میدانستند و 65 درصد موافق بودند که این روش کوتهبینی را در بازار رواج داده است. تقریباً نیمی از آنها خواستار لغو گزارشگری مالی فصلی شدند.
نتایج اصلی عبارتند از:
• 69 درصد سرمایهگذاران نسبت به اطلاعات تولیدشده بهوسیله شرکت مردد هستند.
• 63 درصد ارزش بیشتری به اطلاعات خارج از شرکت قائل هستند.
• 63 درصد معتقدند که مدیریت اختیارات بسیاری در گزارشگری ارقام دارند.
• 63 درصد معتقدند که میزان اطلاعات منتشرشده از سوی شرکتها رفتار افراطیگری در حوزه سرمایهگذاری را تشویق میکنند.
• 46 درصد معتقدند که باید گزارشگری مالی فصلی لغو شود.
• 93 درصد از مفهوم نوین گزارشگری یکپارچه حمایت کردند.
این نظرسنجی حمایت جدی از نقش اطمینانبخشی برونسازمانی را نشان داد که بهعنوان وزنه تعادل در برابر کاهش اعتماد به گزارشهای شرکتها ایفای نقش میکند. تنها در حوزههایی مانند هشدارهای مربوط به سود و ریسکها و تهدیدهای نوظهور، سرمایهگذاران بهطور کامل اعتقاد دارند که سرعت اطلاعات مهمتر از اطمینانبخشی است و 41 درصد خواستار گسترش دامنه حسابرسی برای گزارشگری فصلی بودند.
مدیر سیاستهای انجمن گفت: "این تحقیق نشان میدهد که بعد از رکود اقتصادی، نیازهای اطلاعات مالی سرمایهگذاران تغییر کرده است. کاهش اعتماد به گزارشهای شرکتها بعد از بحران مالی جهانی حاکی از این است که فرصت مناسبی برای حسابرسی برای ایفای نقش برای بازسازی اعتماد عمومی به صورتهای مالی شرکتها فراهم شده است. اما تحقیق نشان میدهد که بسیار سادهانگارانه است که تمامی سرمایهگذاران را زیر یک سقف طبقهبندی کنیم؛ واقعیت این است که گروههای مختلف سرمایهگذاران اطلاعات متفاوتی از گزارشهای مالی میخواهند. آیا سرمایهگذاران کوتاهمدت مانند صندوقهای تامینی، نیازهای اطلاعاتی مشابه سرمایهگذاران درازمدت مثل صندوقهای بازنشستگی دارند؟ شرکتها و گروههای مالی که آنها را حمایت میکنند ممکن است لازم باشد که طیف متنوعی از اطلاعات مالی را بهمنظور تأمین نیازهای گروههای مختلف سرمایهگذاران ارائه کنند.
گزارشگری فصلی نشان میدهد که این دیدگاهها تا چه اندازه چندپاره میتوانند باشند. حتی سرمایهگذاران حقیقی بر این اساس دو دسته هستند. عدهای میخواهند از گزارشگری فصلی برای منافع شخصی بهره ببرند. از آن طرف نسبت به رواج دیدگاه کوتهبینی هوشیار هستند و نگران آسیب رسیدن به منافع درازمدت بازار میباشند. بنابراین بهطور قطع تمایل برای گزارشگری منظم وجود دارد اما سرمایهگذاران نسبت به پیامد این نوع از محیط اطلاعات مالی آگاه هستند.
این مسئله، چالش واقعی برای مقرراتگذاران و سیاستگذاران در قالب رویکرد کنونی آنها ایجاد میکند. هرچند در اروپا تحرکاتی برای حذف گزارشگری فصلی اجباری وجود دارد، اما میتوان استفاده اختیاری آن را آزاد گذاشت. استانداردگذاران حسابداری و مقرراتگذاران باید نسبت به نبودِ اعتماد درصد بالایی از سرمایهگذاران به گزارشهای شرکتها و بیاعتمادی آنها به اعمال اختیارات مدیریت بر ارقام مالی نگران باشند.
اما سرمایهگذاران نیز باید بسیار سنجیده رفتار کنند. اگر آنها مایل هستند که نقش محوری ایفا کنند و صدای آنها بهطور شفاف در فرایند سیاستگذاری شنیده شود، لازم است که خواستههای خود را شفافتر بیان کرده و به حرفه حسابداری کمک کنند تا نظام گزارشگری مالی را توسعه دهد که اطمینانبخشی مورد نظر سرمایهگذاران را فراهم سازد.”
در این نظرسنجی انجمن حسابداران خبره و رسمی گروههای مختلف سرمایهگذاری از جمله 150 نهاد مالی که داراییهای حوزه مدیریتشان بیش از 500 میلیون دلار است، صندوقهای بازنشستگی، شرکتهای بیمهای، بانکهای خصوصی و دیگر تحلیلگران و مشاوران سرمایهگذاری شرکت کردند.
ترجمه: محمد طاهری
